ഇലക്ട്രിക് മോട്ടോർ -കൊല്ലപ്പുരയിൽ പിറവിയെടുത്ത വിസ്മയം

മനുഷ്യ പുരോഗതിക്കു കാരണമായ മിക്ക കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളും നടത്തിയത് വലിയ ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരോ ,പണ്ഡിതന്മാരോ ആയിരുന്നില്ല . അവ പിറവിയെടുത്തത് സർവ്വകലാശാലകളിലോ ഗവേഷണ സ്ഥാനാപനങ്ങളിലോ ആയിരുന്നില്ല . ഇന്നുൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന വൈദുതിയുടെ അമ്പതു ശതമാനത്തിലധികം ഉപയോഗിച്ച് തീർക്കുകയും മനുഷ്യനാവശ്യമായ കായിക പ്രയത്നത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗം ചെയുകയും ചെയുന്നത് ഇലക്ട്രിക് മോട്ടോറുകൾ ആണ്. ഇക്കാലത്തെ വ്യാവസായിക , ഗാർഹിക മോട്ടോറുകളിൽ ഭൂരിഭാഗവും എ സി ഇൻഡക്ഷൻ മോട്ടോറുകൾ ആണെങ്കിലും വൈദുത മോട്ടോറുകളുടെ ചരിത്രം തുടങ്ങി വച്ചത് ഡി സി മോട്ടോറുകൾ ആയിരുന്നു . തോമസ് ദാവെൻപോർട്ട് (Thomas Davenport ) എന്ന സാധാരണക്കാരനായ അമേരിക്കൻ ലോഹപ്പണിക്കാരന്റെ കൊല്ലപ്പുരയിൽ ആയിരുന്നു മനുഷ്യ പുരോഗതിയുടെ നാഴികകല്ലായി ത്തീർന്ന വൈദുത മോട്ടോർ പിറവിയെടുത്തത്.

ദരിദ്രനെങ്കിലും ജിജ്ഞാസുവായ ഒരു മനുഷ്യനായിരുന്നു തോമസ് ദാവെൻപോർട്ട് .1833 ൽ അദ്ദേഹം വലിയ കാന്തങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഇരുമ്പയിര് വേർതിരിക്കുന്ന ഒരു പുതിയ സങ്കേതത്തെ കുറിച്ച് കേൾക്കാനിടയായി . അക്കാലത് അദ്ദേഹത്തിന് വൈദുതിയെപ്പറ്റിയോ, മാഗ്നെറ്റിസത്തിനെപ്പറ്റിയോ ഒരറിവും ഇല്ലായിരുന്നു . എന്നാലും വലിയ ഇരുമ്പു കാട്ടികൾ പൊക്കിയെടുക്കാൻ ശേഷിയുള്ള ഇലക്ട്രോ മാഗ്നെറ്റുകളെപ്പറ്റിയുള്ള വാർത്ത അദ്ദേഹത്തിലെ കണ്ടുപിടുത്തക്കാരനെ ഉണർത്തി .ദാവെൻപോർട്ടിന് യാതൊരു ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസവും ഇല്ലായിരുന്നു . തീരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഒരു കൊല്ലപ്പണിക്കാരന്റെ സഹായിയായി ജീവിതം തുടങ്ങിയ അദ്ദേഹം ചുരുങ്ങിയ വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ പ്രഗത്ഭനായ ഒരു ലോഹ പണിക്കാരനായി.

ഉയർന്നു വന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ഇരുമ്പു വ്യവസായത്തിന് പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു പട്ടണത്തിനടുത്തു ജീവിച്ചതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിന് സ്വയം പഠിക്കാനും ചെറിയതോതിൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്താനുമുള്ള അവസരങ്ങൾ ലഭിച്ചു . ശക്തമായ വൈദുത കാന്തങ്ങൾ കണ്ടുപിടിച്ച ജോസെഫ് ഹെൻറിയെ ( Joseph Henry ) തേടി അലഞ്ഞെങ്കിലും ,പണമില്ലാത്തതിനാൽ ആ തെരച്ചിൽ അദ്ദേഹത്തിന് തുടരാനായില്ല . . വഴിവാണിഭക്കാരനായ സഹോദരന്റെ സഹായത്തോടെ ഒരു സാമാന്യം വലിയ ഇലക്ട്രോ മാഗ്നെറ്റ് വാങ്ങാൻ ദാവെൻപോർട്ടിനായി .പണിപ്പുരയിലെത്തിയ ദാവെൻപോർട് ആ ഇലക്ട്രോ മാഗ്നെറ്റ് സൂക്ഷ്മമായി അഴിച്ചു നോക്കി . അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്നി ഓരോ തലത്തിലും എലെക്ട്രോ മാഗ്നെറ്റിന്റെ ഘടന വരച്ചെടുത്തു .എലെക്ട്രോമാഗ്നെറ്റിന്റെ ഘടന മനസ്സിലാക്കിയ ദാവെൻപോർട്ട് അത്തരം രണ്ടെണ്ണം സ്വയം നിർമിച്ചു.

ജിജ്ഞാസുവായ ദാവെൻപോർട് കൂടുതൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തി . അദ്ദേഹം ഒരു എലെക്ട്രോമാഗ്നെറ്റിനെ സ്ഥിരമാക്കി വച്ച് രണ്ടാമതൊരെണ്ണം സ്ഥിരമായതിനു ചുറ്റും സ്ഥാപിച്ച ഒരു ചക്രത്തിൽ വച്ചു. എലെക്ട്രോമാഗ്നെറ്റുകളിലെ വൈൻഡിങ്ങുകളിലൂടെ വൈദ്യുതി കടത്തി വിട്ടപ്പോൾ ചക്രത്തിൽ ഘടിപ്പിച്ച എലെക്ട്രോമാഗ്നെറ്റ് ചക്രത്തിനൊപ്പം കറങ്ങുനനതായും . കടത്തിടിടുന്ന വൈദ്യുതിയുടെ പൊളാരിറ്റി മാറ്റിയപ്പോൾ കറക്കത്തിന്റെ ദിശ വിപരീതമാവുന്നതായും ദാവെൻപോർട്ട് കണ്ടെത്തി . അങ്ങിനെ ദാവെൻപോർട്ടിന്റെ പണിപ്പുരയിൽ ആദ്യ ഇലക്ട്രിക് മോട്ടോർ രൂപം കൊണ്ടു. വളരെപെട്ടെന്നുതന്നെ അദ്ദേഹം തന്റെ കണ്ടുപിടുത്തത്തെ നവീകരിച്ചു തന്റെ കൊല്ല പ്പുരയിൽ പണിയെടുക്കാൻ പ്രാപ്തമായ ഒരു മോട്ടോർ ആക്കി മാറ്റി.

തന്റെ ഇലക്ട്രിക് മോട്ടോർ ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട് ലോകത്തിലെ ആദ്യ ഇലക്ട്രിക് ലോക്കോമോട്ടീവും അദ്ദേഹം നിർമിച്ചു . കാലത്തിനെ കവച്ചു വയ്ക്കുന്ന ഒരു കണ്ടുപിടുത്തമായിരുന്നു അത്.

അക്കാലത്തു തന്റെ ഇലക്ട്രിക് മോട്ടോറുകൾ നിർമിച്ചു വിൽപ്പന നടത്തിയതിലൂടെ കിട്ടിയ പണം ഉപയോഗിച്ച് തന്റെ മോട്ടോറിന് പേറ്റന്റ് സമ്പാദിക്കാൻ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചു . വളരെക്കാലത്തെ പരിശ്രമത്തിനൊടുവിലാണ് അദ്ദേഹത്തിനതു സാധിച്ചത് .പല ശാസ്ത്രജ്ഞർക്കും ''കൊല്ലന്റെ '' കണ്ടുപിടുത്തം അത്ര ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല . ദാവെൻപോർട്ട്ന്റെ ഡി സി മോട്ടോർ കാലത്തിനു മുൻപേ വന്ന കണ്ടുപിടുത്തമായിരുന്നു . ബാറ്ററികൾ ആയിരുന്നു അക്കാലത്തെ പ്രധാന വൈദ്യുത സ്രോതസ്സ് . രാസ ബാറ്റെറികൾക്ക് വളരെയധികം വൈദ്യുതോർജ്ജം ശേഖരിക്കാനാവുമായിരുന്നില്ല . അതിനാൽ തെന്നെ അക്കാലത്തെ വമ്പൻ ആവി എഞ്ചിനുകളോട് കിടനിൽക്കാൻ ദാവെൻപോർട്ടിന്റെ ഡി സി മോട്ടോറിന് കഴിഞ്ഞില്ല . പരമ ദരിദ്രനായി 1851 ൽ അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു.

ദാവെൻപോർട്ടിന്റെ മരണത്തിനും ഏതാനും പതിറ്റണ്ടുകൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വൻതോതിലുള്ള വൈദ്യുത ഉല്പാപദനം സാധ്യമായി ദാവെൻപോർട്ടിന്റെ ഇലക്ട്രിക് മോട്ടോറുകൾ വ്യാവസായിക വിപ്ലവത്തിന്റെ പതാക വാഹകരായി . ദാവെൻപോർട്ടിന്റെ ഡി സി മോട്ടോർ പലരും വീണ്ടും ''കണ്ടുപിടിച്ചു ''. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഡി സി മോട്ടോറിന്റെ രൂപകൽപ്പന കോപ്പിയടിച്ചു അവ വൻതോതിൽ നിർമിച്ചു കച്ചവടം ചെയ്ത ''ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ '' പലരും സഹസ്ര കോടീശ്വരന്മാരായി.



Follow us on:
   
ഉപയോഗപ്രദമായ മറ്റുചില പേജുകൾ

തീ പക്ഷി

മനുഷ്യ പരിണാമത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഏറ്റവും നാഴിക കല്ലായ ഒരു കണ്ടെത്തൽ ആണ് തീയെ മെരുക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് എന്നാണ് നരവംശ ശാസ്ത്രജ്ഞർ പറയുന്നത്. അത് വരെ ഭക്ഷ്യ ശൃംഖലയിലെ വെറും ഒരു ഇടത്തരം സ്ഥാനത്തു ഉണ്ടായിരുന്ന മനുഷ്യൻ തീ വരുതിയിൽ ആയതോടെ മറ്റെല്ലാ സ്പീഷീസുകളുടെയും മേലെ അനിഷേധ്യ മേധാവിത്വത്തിലേക്ക് നേരിട്ട് എടുത്തു മാറ്റപ്പെട്ടു. അത് വരെ തന്നെക്കാൾ ശക്തരായ ഒരുപാട് വന്യ മൃഗങ്ങൾക്ക് അഹാരമായിരുന്ന മനുഷ്യൻ തീ ഉപയോഗിച്ച് അവയെ അകറ്റി നിർത്താനും നിയന്ത്രിക്കാനും തുടങ്ങി. ഭൂമി കീഴടക്കാനുള്ള ജൈത്രയാത്ര മനുഷ്യൻ തുടങ്ങിയത് അവിടെ നിന്നാണ്.

അടുത്ത കാലം വരെ മനുഷ്യന് മാത്രമേ തീ നിയന്ത്രിച്ചു സ്വന്തം അവശ്യങ്ങൾക് ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയൂ എന്നായിരുന്നു ശാസ്ത്ര ലോകത്തിന്റെ ധാരണ. എന്നാൽ ഈ ധാരണ തിരുത്താൻ പോന്ന ഒരു വാർത്തയാണ് ഓസ്ട്രേലിയയിൽ നിന്നും വരുന്നത്.

തീ ഒരു നിത്യ സംഭവമാണ് ഓസ്‌ട്രേലിയൻ സാവന്നകളിൽ. അതി വിസ്താരതയിൽ പരന്നു കിടക്കുന്ന പുൽമേടുകളും അതിൽ അങ്ങിങ്ങായി കുറ്റി ചെടികളും ചെറിയ മരങ്ങളും ചിതറി കിടക്കുന്ന സവിശേഷ പരിസ്ഥിതി വ്യവസ്ഥകളാണ് സാവന്നകൾ. ഇവിടെ കാണുന്ന സസ്യലതാതികൾ മിക്കവയും ഏതെങ്കിലും രീതിയിൽ തീയെ പ്രതിരോധിക്കാൻ പരിണമിച്ചവ ആവും.  വർഷങ്ങൾ തീ ഏൽക്കാതെ മണ്ണിനു അടിയിൽ പ്രത്യേക വേരുകളാൽ നിലനിൽക്കാൻ കഴിയുന്ന പുല്ലുകളും, തീ ഏൽക്കാതെ കിടക്കുന്ന വിത്തുകളും കിഴങ്ങുകളും കൊണ്ട് നില നിൽക്കുന്ന അനേകം സസ്യങ്ങളും ഇവിടുത്തെ പ്രത്യേകതകൾ ആണ്. വ്യത്യസ്ത സ്പീഷീസുകളുടെ പ്രജനനം, വിത്ത് വിതരണം എന്നിങ്ങനെ ഒരു പാട് കാര്യങ്ങൾക്ക് തീ അത്യാവശ്യമാണ്. തീ പകുതി കത്തിയാൽ മാത്രം മുളക്കാൻ കഴിയുന്ന സസ്യങ്ങളും സവന്നായിൽ ഉണ്ട്. സാവന്നകളുടെ നില നിൽപ്പ് തന്നെ ഏറെക്കുറെ തീയേ ആശ്രയിച്ചാണ് എന്നു പറയാം.

ഇവിടുത്തെ സസ്യങ്ങൾ വ്യത്യസ്ത രീതിയിൽ തീയേ പ്രതിരോധിക്കുമെങ്കിലും ജന്തുക്കളെ സംബന്ധിച്ചു തീ ജന്മ ശത്രു തന്നെ ആണ്. സാവന്നയിലെ ചെറു ജന്തുക്കൾക്ക് തീ എന്നാൽ അവസാനം തന്നെ ആണ്. വലിയ ജന്തുക്കൾ ഏകദേശം എല്ലാം ഓടി രക്ഷപ്പെടുമെങ്കിലും, ചെറു ജീവികൾ തീയിൽ ഒടുങ്ങാറാണ് പതിവ്. ഇത് മറ്റൊരു കൂട്ടം ജീവികൾക്ക് ചാകരയാണ്. ഒരു തീ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ പ്രാണരക്ഷാർത്ഥം കൂടു വിട്ടു ഓടി പോകുന്ന ജീവികളെ വേട്ടയാടുന്ന കഴുകന്മാർ, പരുന്തുകൾ ഇവ തീക്ക് ചുറ്റും വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്നത് ഇവിടെ സാധാരണ കാഴ്ചയാണ്. തീ കഴിഞ്ഞാൽ അതിൽ പെട്ടു പോകുന്ന ജീവികളുടെ മൃതശരീങ്ങളും ഇവയുടെ ഇഷ്ട ഭക്ഷണം ആണ്.

എന്നാൽ അടുത്ത കാലത്തു വന്ന ചില കണ്ടെത്തലുകൾ ഇതിൽ കൂടുതൽ ഈ ജീവികൾ ചെയ്യുന്നു എന്നാണ്. സാവന്നയിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന ചെറു ജീവികളെ പുറത്തു ചാടിച്ചു വേട്ടയാടാൻ തീ കഴുകൻ (Fire Hawk)  എന്നറിയപ്പെടുന്ന Milvus migrans ഉം പിന്നെ ചൂള കഴുകനും (Whistling Kite, Haliastur sphenurus), ചെമ്പൻ പരുന്ത്  Brown Falcon (Falco berigora) എന്നിവയും മനപൂർവ്വം തീ ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നാണ് ഈ പുതിയ കണ്ടെത്തൽ.

പടരുന്ന തീക്ക് മുൻപേ കൊക്കിൽ ചെറു തീകൊള്ളികളും കടിച്ചു പിടിച്ചു തീയുടെ ദിശ നിയന്ത്രിച്ചു ഇരകളെ തങ്ങൾക്കു പിടിക്കാൻ അനുകൂല ദിശയിലാക്കുന്ന ഇവ തീയിൽ നിന്നും സ്വയം പറന്നു അകലുകയും ചെയ്യും. വേട്ടയാടലും മറ്റും കൂട്ടമായി ചെയ്ത് കൊണ്ട് തീ പടരുന്ന ഓരോ കൈവഴിയിലും ഒരു കൂട്ടം പക്ഷികൾ ഒറ്റക്കെട്ടായി തീയേ മുന്നോട്ട് നയിക്കും.  ഓസ്ട്രേലിയയിലെ തദ്ദേശീയർ മുൻപ് തന്നെ ഈ പക്ഷികളുടെ തന്ത്രം കണ്ടിട്ടുള്ളതായി റിപ്പോർട്ടുകൾ ഉണ്ട്. എന്നാൽ ശാസ്‌ത്രീയമായി ഒരു പഠനം ഇപ്പോഴാണ് വരുന്നത്.  മനുഷ്യനിൽ നിന്നും തീ കവർന്ന് പുതിയ തീ പിടുത്തങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാനും ഇവ മറക്കാറില്ല.

മനുഷ്യൻ തീ വരുത്തിയിലാക്കി ഭക്ഷ്യ ശൃംഖലയിൽ ഉയരത്തിൽ എത്തിയത് പോലെ തീയെ മെരുക്കുന്ന മറ്റൊരു സ്പീഷീസിന്റെ ഉദയത്തിന് ആണോ ഇത് വഴി വെക്കുക എന്നു കണ്ടറിയാം.



Follow us on:
   
ഉപയോഗപ്രദമായ മറ്റുചില പേജുകൾ

അറിയുമോ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇന്ത്യക്കാർ ഇടതുവശം ചേർന്ന് വണ്ടി ഓടിക്കുന്നത് എന്ന്?

നിങ്ങൾ എപ്പോഴെങ്കിലും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇന്ത്യയിൽ ലെഫ്റ്റ് ഹാന്റ് റോഡ് ഡ്രൈവ് സിസ്റ്റം നിലനിന്നുപോകുന്നതെന്ന്?
രാജ്യത്തെ നിയമം അത്തരത്തിലായതു കൊണ്ട് അതു പിൻതുടരുന്നു എന്നുമാത്രമായിരിക്കും പലരും കരുതിയിട്ടുണ്ടാവുക. എന്നാൽ ഇതിന് ചരിത്രവുമായി ബന്ധമുണ്ട്. അതറിയണമെങ്കിൽ കുറച്ച് കാലം പിന്നിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കണം.

ലോകത്ത് അറുപത്തിയഞ്ച് ശതമാനം ഭാഗങ്ങളിലും റൈറ്റ് സൈഡ് ഡ്രൈവാണുള്ളത് അതായത് റോഡിന്റെ വലതുവശം ചേർന്നുള്ള ഡ്രൈവ്.എന്നാൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിലുണ്ടായിരുന്ന ഇന്ത്യ അടങ്ങുന്ന മുപ്പത്തിയഞ്ച് ശതമാനം രാജ്യങ്ങളിൽ ലെഫ്റ്റ് ഹാന്റ് റോഡ് സിസ്റ്റം പാലിച്ചുപോരുന്നു.

നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് തന്നെ റോഡ് മാർഗമുള്ള ഗതാഗതം ആരംഭിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും മദ്ധ്യ കാലഘട്ടത്തിലായിരുന്നു അത് വിപുലമാകുന്നത്.

കച്ചവടം, ഗതാഗതം, യുദ്ധം എന്നിവയ്ക്ക് പ്രാധാന്യമേറിയതോടെ റോഡുകൾ ഒഴിച്ചുകൂടാനാകാതെ വന്നപ്പോൾ റോഡ് സംവിധാനം കൂടുതൽ വിപുലീകൃതമായി. യുദ്ധവേളകളിൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ കുതിരപടയോട്ടത്തിന് റോഡിന്റെ ഇടതുവശമായിരുന്നു കൂടുതലായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

ഇടതുകൈ കൊണ്ട് കുതിരയെ നിയന്ത്രിക്കാനും വലുതുകൈയുപയോഗിച്ച് യുദ്ധം ചെയ്യാനും ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായിട്ടുള്ള രീതിയായിരുന്നു ഇത്.വാളുകൾ പൊതുവെ സൂക്ഷിക്കുന്നതും ഇടത് ഭാഗത്താണ്. വാൾ ഉറയിൽ നിന്നും ഊരി വലതുകൈവീശിയായിരുന്നു ശത്രുക്കളുമായി യുദ്ധം ചെയ്തിരുന്നത്. ഈ സൗകര്യം കണക്കിലെടുത്ത് റോഡിന് ഇടതുവശം ചേർന്നായിരുന്നു യുദ്ധങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നതും.

കൂടാതെ കുതിരയിൽ കേറാനും ഇറങ്ങാനും ഇടതുവശം എളുപ്പമായിരുന്നു എന്നുള്ളതും മറ്റൊരു കാരണമാണ്. പിന്നീട് വാഹന ഗതാഗതം പുരോഗമിച്ചപ്പോൾ ഈ വ്യവസ്ഥ വാഹനങ്ങളിലും ഉൾക്കൊള്ളിക്കുകയായിരുന്നു.

കാലഘട്ടം മാറിയതിന് പിന്നാലെ റോഡിന് ഇടതുഭാഗം ചേർന്ന് വാഹനമോടിക്കുക എന്ന വ്യവസ്ഥ ബ്രിട്ടനിൽ നിലവിൽ വന്നു. തത്ഫലമായി ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിലുള്ള ഇന്ത്യ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പല രാജ്യങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥ പാലിക്കേണ്ടതായി വന്നു.
അക്കാലങ്ങളിൽ അമേരിക്ക, യൂറോപ്പ് പോലുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ കച്ചവടം, കൃഷി എന്നിവയുടെ ആവശ്യകത വർധിച്ചു വന്നപ്പോൾ ഗതാഗതം വലിയൊരു പ്രശ്നമായി തുടങ്ങി.

വിളകളും കച്ചവടത്തിനാവശ്യമായിട്ടുള്ള ചരക്കുകളും ഒരിടത്തുനിന്ന് മറ്റൊരിടത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ റോഡുകൾ വിപുലീകരിച്ചു.

ആ കാലഘട്ടത്തിൽ കുതിര വണ്ടികളായിരുന്നു ചരക്കുനീക്കങ്ങൾക്ക് വൻതോതിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. വിളകളും ചരക്കുകളും വർധിച്ചപ്പോൾ ഒരു കുതിരവച്ചുള്ള ഗതാഗതം അനുയോജ്യമാകാതെയായി.
പകരം ഒന്നിലധികം കുതിരകളെ ഒന്നിനു പിറകെ മറ്റൊന്നായി അണിനിരത്തികൊണ്ട് പിന്നിലുള്ള ചരക്ക് വണ്ടി വലിക്കാനായി ഉപയോഗിച്ചു.

പിന്നിലുള്ള വണ്ടിയിൽ സീറ്റൊന്നുമില്ലാത്തതിനാൽ കുതിരപ്പുറത്തിരുന്നുകൊണ്ടുതന്നെയായിരുന്നു വണ്ടിയേയും കുതിരകളേയും നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.
വലുപ്പമേറിയ ചരക്ക് വണ്ടി വലിക്കാനായി ആറു കുതിരകളേയായിരുന്നു ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

രണ്ട് വരിയായി ഒന്നിനുപുറകെ മറ്റൊന്ന് എന്ന തരത്തിലായിരുന്നു കുതിരകളുടെ സ്ഥാനം. അതിൽ ഏറ്റവും ഒടുവിലുള്ള ഇടതുഭാഗത്തുള്ള കുതിരയുടെ മുകളിലിരുന്നായിരുന്നു വണ്ടിയേയും കുതിരകളേയും നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്.
ഒടുവിലത്തെ ഇടതുവശത്തുള്ള കുതിരപ്പുറത്തിരുന്നാൽ വലതുകൈയുപയോഗിച്ച് കുതിരകളെ നിയന്ത്രിക്കുക എന്നത് എളുപ്പമായിരുന്നു എന്നതിനാലാണ് ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു രീതി വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചത്.

അതുമാത്രമല്ല റോഡിന്റെ വലതുവശം ചേർന്ന് സഞ്ചരിക്കുന്നതിനാൽ എതിർവശത്ത് നിന്നു വരുന്ന വാഹനങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കാനും അതിനനുസരിച്ച് കുതിര വണ്ടി നിയന്ത്രിക്കാനും അവർക്ക് എളുപ്പമായിരുന്നു.
19 ആം നൂറ്റാണ്ടായിപ്പോഴേക്കും ലോകത്തോട്ടാകെ റോഡ് നിയമങ്ങൾ പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നു.
ബ്രീട്ടീഷ് രാജ്യങ്ങളിൽ റോഡിന്റെ ഇടതുവശം ചേർന്നുള്ള ഗതാഗതം നിലനിന്നിരുന്നതിനാൽ പിന്നീടങ്ങോട്ട് ആ നിയമം തന്നെ അവർ പിൻതുടരാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ഇന്ത്യയും അക്കാലത്ത് ബ്രിട്ടീഷ് കൊളോണിയൽ ഭരണത്തിന്റെ ഭാഗമായതിനാൽ, സമാന നിയമം ഇന്ത്യയ്ക്കും ബാധകമായി തീർന്നു. ഇന്നും ആ വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് മാറ്റമില്ലാതെ തുടരുന്നു.

അമേരിക്ക-യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ റോഡിന്റെ വലത് വശം ചേർന്നുള്ള ഗതാഗതം നിലനിന്നിരുന്നതിനാൽ അതെ നിയമം തന്നെ പിന്നീടുമവർ പാലിച്ചുപോന്നു.
ഇന്ന് ബ്രിട്ടൻ ഉൾപ്പടെ ചില യൂറോപ്പ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലാണ് ലെഫ്റ്റ് ഹാന്റ് സിസ്റ്റമുള്ളത്.
യൂറോപ്പ് പൊതുവെ റോഡിന്റെ വലതുവശമാണ് ഉപയോഗിക്കുകയെങ്കിലും അയർലൻഡ്, മാൾട്ട, സൈപ്രസ് എന്നീ രാജ്യങ്ങളും തെക്കെ അമേരിക്കയിലെ ഗയാനയിലുമാണ് ലെഫ്റ്റ് ഹാന്റ് സിസ്റ്റമുള്ളത്.
മുൻപ് ഈ രാജ്യങ്ങൾ ബ്രിട്ടീഷ് കോളോണിയലിന് കീഴിലായതിനാലാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ അതേപടി ഇവിടങ്ങളിലും പിൻതുടരുന്നത്.
1960 ബ്രിട്ടീഷുകാർ റൈറ്റ് ഹാന്റ് സിസ്റ്റത്തിലേക്ക് മാറാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പ് നടത്തിയിരുന്നുവെങ്കിലും ചെലവുകളുടെയും മറ്റ് സാങ്കേതികകാരണങ്ങളുടെയും പശ്ചാത്തലത്തിൽ പദ്ധതി ഉപേക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു.




Follow us on:
   
ഉപയോഗപ്രദമായ മറ്റുചില പേജുകൾ

മൂന്നാറിനെ മുക്കിയ വെള്ളപ്പൊക്കം

ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ 99 ലെ വെള്ളപ്പൊക്കത്തിലാണ് ആറായിരത്തോളം അടി ഉയരത്തിലുള്ള മൂന്നാർ മുങ്ങിയത്. 1924 ജൂലൈ 16നും 25നും ഇടയിൽ കേരളത്തിൽ പെയ്ത പ...